سایه سازی با دست !! هنری که بچگی هام خیلی باهاش کلنجار رفتم و الان هم که بچه دارم هنوز عاشقشم . شبها که برق می رفت و هوا هم به شدت گرم و شرجی بود روی تخت توی حیاط می نشستیم و زیر نور مهتاب با چهار پنج تا آبجی و داداشی که داشتیم خودمون رو به این بازی سرگرم می کردیم تا وقتی که برق می اومد . پدر که از خداش بود برای لحظاتی از شر بگوبگوهای ما خلاص بشه می گفت : بچه ها حالا کبوتر بسازید و این دست ها و انگشت های کوچیک ما اینقدر توی هم تاب می خورد تا وقتی که شکلی به ظاهر کبوتر می ساختیم و جالب این که فقط برای خودمون کبوتر بود .
عرض تخت که به دیوار حیاط چسبیده بود ، سه متر بود و ما پنج تا . دیوار سه متر پر بود از سایه های دست ما و گاهی هم هل دادن ها و دعوا و سروصدا برای اشغال جامون چاشنی این بازی می شد . یادش بخیر . حالا دیگه نه برق میره و نه آبجی و داداشی هست که باهاشون بچگی کنیم . هر کسی یه جایی و سر  خونه زندگی خودشه و حتما درگیر بچه هاشه . خدا رو شکر .
امروز وقتی به سایت shadow-puppets رسیدم همه این خاطرات از جلو چشمام عبور کرد . گفتم شاید شما هم دوست داشته باشید شب ها زیر نور مهتاب روی دیوار حیاطی که شاید این روزها وجود نداشته باشه و جاش رو به آپارتمان های خونه کبریتی داده باشه ،برای بچه هاتون از این سایه ها بسازید .

نوشته شده در ۱۳۹۰/۰۵/۲۹ساعت 13:59 توسط خانم معلم بندری| |