دیروز رفته بودم اگر چه هنوز نوک قلمم کند نشده بود و کودکی های ذهنم دنبال رد پایی برای تماشا می گشت .
و 
امروز آمده ام تا بگویم محبت هایتان را بی پاسخ نمی گذارم و پا به پای مهربانیتان می مانم و می نویسم . تازه باورم شده که به لبخندتان عادت کرده ام و غصه هایتان دمای وجودم را به زیر صفر می کشاند .
روح تازه شدنم را از شما دارم در حالی که یک نفر هر روز خشکیده شدنم را در انتظار است .

نمی دانم دنیای مجازی یک خانم آموزگار ۲۸ ساله که به دور از هر تشویش روزانه اش فقط برای کودکان می نویسد تا شاید لبخندهاشان به دانایی ، سهمی از دلخوشیهایش را پر کند چه جایی برای آزردن خاطر سنگدلی دارد که بهار را به تماشا نشستن تنگ می پندارد و هر روز از روی حسادت یا تنگ چشمی سعی در تضعیف روحیه اش را دارد . باید باور کنیم که این دنیا ناخواسته به زندگی حقیقی ما گره می خورد و گاه از روی اجبار مجبوریم بین هر دو یکی را برگزینیم .
و من که در تردید بودن یا نبودن شناور بودم با تکیه بر زندگی واقعی ام باز گشتم تا بگویم که هستم و با شما می مانم .

آمده ام تا بگویم
غزل جان ، آن ارتباط پاکی را که قبل از این گمشده اش می خواندی ، آشکارا به تماشا نشستم و زیباترین بهانه برای حضور دوباره ام تو بودی .
میعاد عزیزم ، با تو به این باور رسیدم که هنوز هم نفس هایم در این دنیا جایی دارد و می توانم همراه با تو ، بدون توجه به امواج منفی به راهم ادامه دهم .
جناب پاپایی بزرگوار ، لطف و مهربانیتان را می ستایم و امیدوارم لایق محبتتان باشم .
بادبادک رها  ، آمده ام تا گچ نور را بر مهربانیت بپاشم و با کودکان تکان دادن دستانت را در اوج آسمان تماشا کنیم .
زویا جان صدای دلتنگیت را با گوش دل شنیدم و با تو قدم های من استوار گشت و روح بودن در من دمیده شد .

آمده ام تا بگویم
دوستان خوبم آقا محمد (سلام بر زندگی) ، گپم پی تونه ، مامان نازدونه ها ، خوزمرگان ۱ ، خانم معلم شیما ، عمو نوید ، خانم بهادری ، یگانه عزیز ، خانم فرح عزیز ، رویا جان ، خانم بیات ، مژگان عزیز و مازیار ، شاگرد خوبم علیرضا و مامان خوبش ، آقای یوسفی ، سادات خانوم ، فریده خانم ، آقا حسین و همسرش ، خانم آتین ، آقای آمالی ، مامان نازنین ،  آشنای عزیز ، جناب رمضانی ، مامان فاطمه ، فاروس عزیز ، خانم احمدیاری ، کارکنان دبستان سمیه ، ستاره خانم ، مریم خانم از اردبیل ، آشپز ۲۰ ، جناب نامجو ، وکام ۲ ، خانم مدیر ، مامان یه فرشته رویایی ، خانم قادری ، خانم صالحی نیا ، مجری سیمای فارس ، آقای موسوی ، جناب ملکی ، آقای کامل حسینی ، محمد آقا ، خانم افشار ، سعدالله عزیز ، خانم برزگر ، جناب نوروزی ، تمام دوستانی که ضمن عذرخواهی نامشان از قلم افتاد و تمام دوستانی که دروبلاگ میعاد عزیز محبت داشتند ، به وجود شما در این دنیا افتخار می کنم و کامنت ها و ایمیل های محبت آمیزتان تازه شدن را در وجودم زنده کرد . از همه ی شما تشکر می کنم و امیدوارم که لایق محبتتان باشم .

نوشته شده در ۱۳۸۹/۰۴/۲۰ساعت 22:59 توسط خانم معلم بندری| |